زاویه دوم • خودارزیابی رابطه

آیا زیادی حساسم یا احساساتم در رابطه نادیده گرفته می‌شود؟

این خودارزیابی کمک می‌کند چهار الگوی متفاوت را از هم جدا کنید: حساسیت به طرد، تجربه بی‌اعتبارشدن احساسات، خودخاموش‌سازی و دشواری در بیان نیازها و مرزبندی.

قبل از شروع: به تجربه خود در رابطه فعلی و معمولاً طی ۲ تا ۳ ماه اخیر فکر کنید. پاسخ‌ها درباره الگوی تکرارشونده‌اند، نه یک دعوا یا روز خاص. این پرسشنامه ابزار تأملی اختصاصی است و هنوز اعتبارسنجی روان‌سنجی نشده؛ تشخیص، برچسب‌گذاری یا تعیین مقصر نیست.

برای هر جمله از ۱ تا ۵ پاسخ دهید: ۱ = هرگز یا تقریباً هرگز، ۲ = به‌ندرت، ۳ = گاهی، ۴ = اغلب، ۵ = تقریباً همیشه.

۰ از ۲۰ پاسخ داده شده
1. گاهی با دیر جواب‌دادن یا تغییر لحن طرف مقابل، سریع فکر می‌کنم دیگر برایش مهم نیستم.
2. وقتی پیام یا رفتار طرف مقابل مبهم است، ذهنم زود به سمت احتمال طردشدن می‌رود.
3. برای مطمئن‌شدن از علاقه طرف مقابل، بارها دنبال اطمینان‌خواهی می‌روم.
4. بعد از یک نشانه کوچک فاصله، آرام‌شدن و دیدن توضیح‌های دیگر برایم دشوار است.
5. گاهی پیش از روشن‌شدن ماجرا، از روی ترسِ طردشدن واکنشی شدید نشان می‌دهم.
6. وقتی ناراحتی‌ام را مطرح می‌کنم، طرف مقابل مرتب آن را مسخره یا کوچک می‌کند.
7. در گفت‌وگوها به‌جای شنیدن حرفم، بارها به من گفته می‌شود که زیادی حساس یا مشکل‌دارم.
8. طرف مقابل برای بیان احساساتم، مرا با سکوت تنبیهی، تهدید یا تحقیر روبه‌رو می‌کند.
9. وقتی از رفتار مشخصی می‌گویم که آزارم داده، موضوع بارها طوری برمی‌گردد که فقط من مقصر باشم.
10. پس از بیان محترمانه یک نیاز، طرف مقابل معمولاً از گفت‌وگو یا هرگونه مسئولیت‌پذیری فرار می‌کند.
11. برای جلوگیری از دعوا، ناراحتی‌ام را پنهان می‌کنم و وانمود می‌کنم مشکلی نیست.
12. برای اینکه طرف مقابل ناراحت یا دور نشود، اغلب با چیزی موافقت می‌کنم که واقعاً نمی‌خواهم.
13. نیازهایم را کوچک می‌کنم چون می‌ترسم درخواست‌کردن باعث شود رابطه را از دست بدهم.
14. بیشتر مراقب حال و واکنش طرف مقابلم هستم تا اینکه ببینم خودم چه احساسی دارم.
15. بعد از سکوت و کوتاه‌آمدن‌های مکرر، احساس خشم، خستگی یا دلخوری انباشته پیدا می‌کنم.
16. وقتی ناراحت می‌شوم، برایم دشوار است بدون اتهام‌زدن، اتفاق مشخص و اثر آن بر خودم را توضیح بدهم.
17. درخواست روشن و عملی مطرح‌کردن برایم دشوار است؛ معمولاً انتظار دارم طرف مقابل خودش متوجه شود.
18. برای نه‌گفتن یا مشخص‌کردن مرزها احساس گناه می‌کنم و اغلب از تصمیمم عقب‌نشینی می‌کنم.
19. در گفت‌وگو، جداکردن اتفاق قابل مشاهده از برداشت خودم برایم دشوار است.
20. حتی وقتی نیازم را روشن بیان می‌کنم، برای پیگیری توافق یا مرز خودم مشکل دارم.

پادکست مربوط به این مقاله را در تلگرام و بله گوش کنید

برای شنیدن نسخه صوتی این مطلب، یکی از لینک‌های زیر را باز کنید:

گوش‌دادن به پادکست در تلگرام   |   گوش‌دادن به پادکست در بله

نماد اعتماد الکترونیکی