برای من، خودشناسی یعنی دیدن الگوها بدون تحقیر خود.
من زمان مهدیزادهام. سالها در رسانه و ارتباطات کار کردهام و در کنار آن، مسیر همراهی فردی و آموزش در حوزه خودشناسی و رابطه را جدیتر دنبال کردهام. چیزی که برایم مهم است، تبدیل حرفهای کلی به فهمی قابلاستفاده در زندگی روزمره است.
رویکرد
شفقتمحور، بدون قضاوت و در عین حال عملگرا؛ یعنی هم تجربه انسانی فرد دیده شود و هم قدم عملی بعدی گم نشود.
تمرکز
رابطه، مرزگذاری، الگوهای تکرارشونده، خودشفقتی، عادتها و تصمیمهایی که معمولاً زیر فشار هیجان سخت میشوند.
مرز حرفهای
این خدمات جایگزین رواندرمانی تخصصی یا درمان پزشکی نیست. اگر مسئله نیازمند مداخله تخصصی باشد، ارجاع و مسیر مناسب اهمیت دارد.
چرا این لحن و این مدل؟
چون آدمها اغلب بیشتر از نصیحت، به فضایی نیاز دارند که بتوانند مسئلهشان را واضحتر ببینند. من تلاش میکنم حرفها تا جای ممکن ساده، قابلفهم و دور از زبان پیچیده و نمایشی باشند.
